kitapsever kimselerin aklından şöyle bir düşünce geçer bazen:
sadece kitap okumak için hapishaneye girmek. ama suçsuz olarak.. sırf kitap okumak için, hep kitaplarla vakit geçirmek için..
ders kitaplarından müteşekkil bir dönemde bu düşünce, o günlerin sıkıntısındayken gerçekleşecek gibi öyle ümitli.. düzenimi bulandırmamak adına kitap okumayı ertelemeli idim.
o günlerim, yani kitapla haşir neşir, kitapla şen şakrak zamanlarım geldi mi? daha gelmedi ama ben biraz kalabalıklaşmak, hakikatten sıyrılmak adına kitap sayfaları arasına sığınıyorum..
üzerinde düşünüp kayıt düşülmedikçe okunanlar uçup gidici. ve kitap hakkında birkaç kelime söylemek, yorum yapmak da onu yazmak kadar zor iş gibi. bloğu oluşturalı çok gün oluyor. ilk girisini tutmaya teşebbüsüm her gün nerdeyse. bir başlık atılıyor yukarıya, gerisi gelmiyor. dün bir şeyler de ekleyebilmişken altına, beğenmemezlik sonucu yine elde bir şey yok. bugün, şimdi okuduğum kitabın en heyecanlı yerlerinden birinde yarım bırakıp artık bir şeyler yazabilmek için geldim yine.
kitap hakkında küçükken sık sık karşılaştığımız bir cümle vardı. kitabın en iyi dost olduğunu belirtiyordu. üzerinde düşünülmez gibi bir şeydi o zamanlar. dostsuz kalınca, hele ki o son tek dostu kitabı da yitirince zaman zaman bir zamanlar ki duyduğu sözün ehemmiyetini anlıyor insan. ve aslında kitaplar okunmak için de değil, yaşanmak için. belki "kitapsever" de dememeli bu düşünceyi desteklerken, "kitaplayaşar" demeli :) daha anlamlı, daha zarif..
kitapsever olmak, bazen kitapçı dükkanının raflarındaki kitap isimlerine aldanıp maymun iştahlılıkla kitapları alıp eve doldurmak da olabiliyor. bu devirleri de yaşadım :) öyle çok fazla ismine aldanıp aldığım olmamıştı ama yine de bu anlamsız hareketi yaptım kıyafet beğenip alır gibi. sonra o kitaplarla yaşadım mı? kimiyle evet kimiyle hayır.
son zamanlarda pek kitap da almaz oldum. alıp alıp da zaman ayırmayarak okumadıklarımı okumak için. hem müsade de yok artık birisi nden :) ders kitapları dışında kitap almıyorum (almamaya çalışıyorum diye anlaşılmalı)
amaç sadece bloğun ilk girdisini oluşturmakken konuyu nasıl da dağıttım. ne yazdığımı da bilmiyorum. planladığım cümleler çıkmadı, olmadı :)
bloğumun ilk yazısı oldu ama, hadi bismillah!
3 not düşüldü:
kitap sayfaları arasına sığınmak kadar güzel bir şey var mıdır şu hayatta?!
her iki blogunda hoşuma gitti. düşüncelerine katıldığım bu yazınla bir iz bir mesaj bırakmak istedim. sevgiyle...
teşekkür ederim "kumbaramdaki kelimeler" hoşgeldin :)
hoşbuldum bozuk anksiyete;)
Yorum Gönder