murat menteş romanları

murat menteş ismi çok sık duyduğum bir isim değildi. halen de öyledir.
bazen öyle  olur ki insanların isimlerini duyarsınız. açıp kimdir bakmazsınız  da anıldıkları icraatlala beraber tanırsınız onları.. murat menteş de az buçuk öyle oldu benim için. islamcı nitelendirilen camiadan, kendince yaptığı şeyler var. (yok saymıyorum yaptıklarını, bilgim olmadığı için öyle diyorum) sevenlerince de çok bir şeyler yapıyordur eminim.

roman okumaktan kaçınırdım aslında hep. dünya ve türk klasiklerini bilmem o yüzden. ama şimdi murat menteş romanlarından öyle bahsedildiği zamanlar oldu ki kendimi eksik hissettim yeminle. bu eksikliği kapamak adına da iki kitabını birden alıp ikisi arasına biraz zaman koyarak okudum.
cümlelerine bakınca  ilk başta büyülüyor, aynen kurduğu site adı gibi gayet afili. kimilerinin hoşuna gidiyor, kimileri pek samimiyetsiz buluyor, ben de zaman zaman hoşlanıyor zaman zaman da eleştiriyorum.
şimdi romanlarını ele alırken de aynı şekilde yorum yapmakla beraber neyden hoşlanıp neyi eleştirdiğimi de belirteceğim.

menteş'in romanlarını birbirinden ayırt etmeye gerek yok. hepi topu iki taneler (1. romanı dublörün dilemması 2. si korkma ben varım) ve ikisi de aksiyon türünde amerikan filmi gibiler..  daha önce de yazmıştım. kitapları film gibi. hani bizim bildiğimiz bir kitabın filme uyarlaması olur ama onun romanları film gibi akıcı, film gibi heyecanlı. merakla sonraki sahnelerin beklenmesi gibi sonraki sayfaların acaba ne yazdığını düşünüyor okur. haksız da değil. yazar o kadar film izlemiş ki (bunu da biraz araştırınca sık sık karşılaşabileceğimiz film yorumlarından anlıyoruz) onları kitaplarına taşımış. zaman bakımından sonra olan bir sahnenin gösterimde öne çekilmesi gibi kendi de romanlarında bu yöntemi uygulamış. bu bazen okur kafası karıştırmaktan başka bir şey değil.  hele ki korkma ben varım'da roman tamamen bu yöntemle ilerler. sonradan uzun uzun bahsedilen adamın adını daha önce  hangi sayfada sadece adı geçmiş haliyle karşıma çıkmıştı diye sayfaları karıştırtır insana. (olumluyla olumsuzu bir arada veriyorum ki aklıma öyle geldiği için :)

roman bölümlerini karakterlerin ağzından konuşturur. bir nevi bu benim hoşuma gitmiyor. korkma ben varım'da anladım ki yazar çok da zenginlik katamıyor bu durumda. aynı fabrikadan çıkan aynı yahut benzer cins ürünler gibi karakterlerin de aynı yazarın kaleminden çıktığı belli oluyor. bazen karakterleri ayırt edebilmek için sırf bilgiye dayalı şeyler yüklüyo araya. bunu o karakterin adıyla başlayan bölümde hep tekrar ettiği okuru sıkabiliyor. misal; tarihçi bir kız var. kız o günün tarihini her belirtmesinde "tarihte bugün"cülük oynuyor. sonra o tarihte neler olup bittiğinin sona erdiği kısmı saptayıp ordan okumaya devam ediyorsunuz.
dublörün dilemması'nda bu pek dikkat çekmiyor, pek sıkmıyor bu sebeple. diğer romanında bu konuda çok kasmış ve okur da kasılıp sıkılarak atlıyor o kısımları.
bir de ikinci romanının 1/8'i çin atasözleriyle dolu desem abartı değildir.

hoşa giden, dikkat çekmemesi mümkün olmayan bir şey var ki her iki romanında da, karakterlerin ad ve soyadlarının birbiriyle uyumlu yahut alakalı olması. misal; nuh  tufan, ibrahi kurban, dilara dilemma, şebnem şibumi, ezel zelzele, abidin dandini, mübeccel ecel gibi. gayet mütebessim bir iz bırakıyorlar okur üzerinde.

romanları üzerinde gördüğüm bir + durumsa bağlayıcılığı.
insan bir başlayıp okumaya görsün elinden bırakamıyor, bıraktığında zihninden atamıyor meraktan.
bu yönüyle tebrik etmek lazım :)


birbirinden ayırt edilemez, aynı türde dedik ama konularına hiç değinmedik.
polisiyeli, mafyalı bir macera. "aşk"ı da eksik etmemiş ikisinde de.
"aşk" demişken..
aşık olduğu kıza dair çok can alıcı, ilginç betimlemelerde bulunuyor. doğrusu murat menteş'in aşık olduğu bir kız olsam (aman allah muhafaza) o sözlerinin samimiyetine güvenmezdim.
sözlerini büyü niyetine kullanır gibi. belki de bizi öylesine bağlayıcılığı da bu büyüdendir.

hala bir şeyler söyleyecekmişim gibi, ama hala bir şeyler de söylenebilir. 3. romanının yolda olduğunu duydum. alıp okur muyum, bilemiyorum. belki bir heyecanın ortasına kendimi atmaya ihtiyaç duyabilirim..